Acceptatie

Iets accepteren kan soms ontzettend moeilijk zijn! En wat is er moeilijker dan accepteren dat je thuis moet blijven. Dat je ondanks het mooie weer en dat jij je goed voelt, je toch thuis moet blijven.

Ik zie hoe ontzettend veel mensen hiermee worstelen. Het is ook niet makkelijk wanneer je plotsklaps thuis komt te zitten. Je drukke agenda is nog steeds vol, alleen mag je er niets mee. Normaal gesproken ben je iedere dag wel op pad. Is het niet voor je werk, dan wel omdat je met vrienden of familie hebt afgesproken. Je sport, je bent actief, je gaat lekker op pad.

En nu zit je thuis en ergens voelt het alsof je gestraft wordt. Als je nog kan werken dan is dat fijn. Misschien moet je wel thuiswerken. Al dan niet met kinderen erbij die ook je aandacht vragen. Je hele leven wordt op z’n kop gezet. En dat alles vanwege die ene ziekte. Waar jij overigens helemaal geen last van hebt.

Dus is het moeilijk om te accepteren dat je weinig mag. 

De mensen die hier rust in vinden zijn de mensen die al vaak alleen zijn. Die de ervaring hebben om niets te kunnen. Of die het gewoon fijn vinden om vaak thuis te zijn. Alleen of met het gezin. Mensen die accepteren dat de situatie nu eenmaal is zoals die is en dat zij deze situatie niet kunnen veranderen. Niet? Toch wel. Want juist de mensen die deze situatie kunnen accepteren, kunnen ook in zien dat hun acceptatie ervoor kan zorgen dat dit sneller voorbij is. Dat het rustig thuis zitten ervoor zorgt dat ons zorgstelsel niet overbelast raakt, maar ook dat mensen in hun omgeving niet meer risico lopen dan nodig is.

Maar hoe kun je zoiets accepteren wanneer jij nooit geleerd hebt om thuis te zijn en rust te vinden in je eigen plek en je eigen hoofd? Ik ken er genoeg die altijd bezig moeten zijn. Waarbij het contact met hun huisgenoten, hun gezin, hun partner, minimaal is. Ze sporten, ze werken, ze zijn sociaal, ze zijn actief. Stilzitten kennen ze niet. Bezig zijn, daar gaat het om. Die mensen hebben actie nodig, want stil staan zorgt voor gedachten. Voor emoties. Voor de waarheid. Opeens kijken ze anders naar hun leven. Misschien bevalt het, misschien ook niet. Anderen hebben gewoon teveel energie en kunnen die alleen kwijt als ze bezig blijven.

Geen van deze mensen kan makkelijk de situatie accepteren. “Het is maar een griepje.” of “Ik voel me totaal niet ziek.” of “Wat maakt het nou uit wanneer ik gezellig met vrienden afspreek.” Allemaal zinnen die ze uit kunnen spreken. Eenmaal thuis zijn ze onrustig. Ze willen dingen doen. Ze zijn het gewend om bezig te zijn en opeens valt dat weg. Wat nu? Toch maar op pad. Toch maar afspreken. Ze lopen weg voor de acceptatie.

Wanneer je de situatie eenmaal accepteert, zul je de rust vinden. De kans is zelfs groot dat je er van zal gaan genieten! Je herontdekt je relatie. Je leert kanten van je kinderen kennen die je nog niet wist. Je pakt een oude hobby weer op of je komt eindelijk tot rust.

Mijn advies aan jou is dan ook om de situatie waar de hele wereld momenteel in zit te accepteren. Het is op dit moment nou eenmaal zo. Dat betekent niet dat het in de toekomst zo zal blijven. Acceptatie is iets heel anders als het opgeven van een toekomstbeeld. Het is accepteren hoe het op dit moment is en in die situatie er het beste van maken.

Mocht je dit moeilijk vinden, neem dan vooral contact met mij op. Zodat jij in deze lastige situatie meer rust kan vinden.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *